2-وقتی مامان 6 ماهه بود

جیگر مامان سلام قربونت برم

مامانی تا اونجایی واست نوشت که روزهای خوشبختی کنار بابایی از ٢٤ شهریور سال ١٣٩٠ شروع شد و من حالا خیلی خوشبخت بودم چون بابایی مهربونت از حالا تا همیشه کنارم بود . توی دوران عقد ما خاطرات خیلی قشنگی به یادگار مونده که من اون قشنگ قشنگاشو واسه نفسم مینویسم. فردای روز عقدمون منو بابایی رفتیم سرخاک آقاجون بابای مامانی . میدونی گل خوشکلم مامان هیچ وقت طعم داشتن بابا رو نچشید چون وقتی مامانی یه نی نی ٦ ماهه بوده باباش رفته به جنگ آدم بدایی که به خاک کشورش حمله کرده بودن و بااونا میجنگه وخودش هم توی این جنگ شهید میشه و میره پیش خدا . من خیلی سختی واسه نبودن آقاجون کشیدم اما خوشحالم که جای آقاجونی خوبه . اما مامانی باید بگم که خدا صدای مامانی رو شنید و حالا یه کسی رو به مامانی داده که همدم تمام لحظه های بی کسی و تنهایی مامانییه. من که خیلی دوستش دارم پس خوش به حالت که یه بابای خوب و مهربون مثل بابا محمدرضا داری.

من و بابایی سر خاک آقاجون کلی دعا کردیم و از آقا جون خواستم تا به خدا بگه تا بابایی همیشه سالم باشه و سایه ی مهربونیاش رو سر منو نی نی هام باشه از آقا جون خواستم تا واسه خوشبختی مون دعا کنه و هرجا مشکلی داشتیم  بهمون کمک کنه. بعد از برگشتن ازسر خاک آقاجون . مامانی تا  یک هفته دوباره تنها میشد آخه بابایی مرخصی نداشت و باید میرفت بیرجند ولی خب با این که دوریش دیگه حالا واسم سخت بود اما خوشحال بودم که منو بابا تا همیشه با هم میمونیم. بعد از یک هفته بابا اومد دنبال منو مادری و با هم رفتیم بیرجند شهری که شما توی اون به دنیا می یای. شهر خوبیه فقط یه کم کوچیکه من فقط به این دلخوشم که بابایی اونجا کنارمه پس نگران چیزی نیستم فقط دلم واسه مادری تنگ میشه که اونم بابایی قول داده هروقت دلتنگ شدم منو ببره پیش مادری تا غصه نخورم. مامان دور صورت ماهت بگرده تو نمی دونی چقدر عزیزی. خیلی دوستت دارم نفس مامان